204 papers
Moleculaire biologie onderzoekt hoe leven werkt op het kleinste niveau, door te kijken naar de complexe interacties binnen cellen die ons bestaan mogelijk maken. Van het kopiëren van DNA tot het bouwen van eiwitten, dit vakgebied onthult de fundamentele mechanismen die elke levende cel aansturen en bepalen hoe organismen zich ontwikkelen en reageren op hun omgeving.
Op Gist.Science brengen we de nieuwste inzichten uit dit dynamische veld direct vanuit bioRxiv naar u. Wij verwerken elk nieuw preprint in deze categorie, zodat u toegang krijgt tot zowel heldere, alledaagse uitleg als gedetailleerde technische samenvattingen. Hierdoor blijft de wetenschap toegankelijk, ongeacht uw achtergrond.
Hieronder vindt u de meest recente publicaties op het gebied van moleculaire biologie, zorgvuldig samengevat voor u.
Dit artikel introduceert een open raamwerk voor het fijnafstemmen van Boltz-2 met projectspecifieke experimentele data om de voorspellingscapaciteiten voor de bindingsaffiniteit van eiwit-ligandcomplexen aanzienlijk te verbeteren voor de optimalisatie van leidverbindingen, waarbij prestaties worden bereikt die concurrerend zijn met vrije-energieperturbatiemethoden.
Deze studie toont aan dat een in vitro gereconstitueerd Drosophila Arc1-kapsied, dat is ontworpen om de zoogdierreceptor SORCS2 te binden, Cas9-geneditors efficiënt aflevert naar dystrofische spieren bij mdx-muizen, wat resulteert in aanzienlijke exon-skipping en herstel van de dystrofine-expressie.
Deze studie onthult dat cohesine-gemedieerde lus-extensiebotsingen, in plaats van CTCF-bezetting alleen, actief een geordende nucleosoomarchitectuur handhaven op CTCF-locaties en transcriptiestartsites.
Deze studie vestigt een generaliseerbare end-to-end workflow voor de novo ontdekking van peptidegeneesmiddelen door middel van deep learning een nieuw cyclisch MC4R-agonist te ontwerpen, te optimaliseren en te valideren die hoge potentie bereikt en bij muizen de voedselinname aanzienlijk verlaagt.
Door middel van high-throughput mutagenese en SHAPE-MAP-analyse van de MAP3K7-intron onthult deze studie dat, hoewel branchpoint-mutaties de primaire drijvende krachten zijn voor de activatie van cryptische spliceplaatsen in de context van SF3B1-mutaties, nauwkeurig splicing wordt gehandhaafd door uitgebreide RNA-structurele variabiliteit in plaats van een enkele geconserveerde structuur, behalve binnen specifieke hotspots voor RNA-bindende eiwitten waar structurele gelijkenis correleert met splicing-uitkomsten.
Het artikel introduceert Easymode, een bibliotheek van voorgeöefende algemene segmentatienetwerken getraind op meer dan 4.000 tilt-series, die flexibele, trainingsvrije workflows mogelijk maakt voor het identificeren, extraheren en analyseren van macromoleculen in cellulaire cryo-ET, zoals aangetoond door het bepalen van de 4,0 Å in situ-structuur van IMPDH-filamenten en het in kaart brengen van hun cellulaire omgeving.
Deze studie toont aan dat het door lage-dosisstraling geïnduceerde adaptieve respons in menselijke lymfocyten de initiële signalering van DNA-dubbelstrengsbreuken (gemeten aan de hand van γH2AX-foci) op een tijdsafhankelijke en celtype-specifieke manier significant vermindert, waarbij de maximale bescherming optreedt 15 uur na de priming.
Dit artikel presenteert een gegeneraliseerde microfluidische strategie die affiniteitslabels gebruikt om eiwitten direct uit minimale lysaat- of in vitro-translatievolumes te vangen en foto-elueren, waardoor hoogresolutie Cryo-EM-structuurbepaling mogelijk wordt terwijl het verbruik van monster en de voorbereidingstijd in vergelijking met conventionele workflows drastisch worden gereduceerd.
Deze studie presenteert een grootschalige structurele proteomische resource voor *Arabidopsis thaliana*, gegenereerd via een geoptimaliseerde PhoX-kruislinking-massaspectrometrie-workflow, die meer dan 52.000 gekruiste peptideparen identificeerde die duizenden eiwit-eiwitinteracties definiëren en ruimtelijke beperkingen op residuniveau bieden voor diverse moleculaire machines zoals fotosystemen, ribosomen en histoncomplexen.
Deze studie toont aan dat bij muizenlupus het perivasculaire vetweefsel van de thoracale aorta een gecoördineerde moleculaire herprogrammering ondergaat, gekenmerkt door interferon-gedreven ontsteking, mitochondriale bio-energetische falen en verworven stoornissen in de differentiatie van adipogene progenitorcellen, die gezamenlijk de met lupus geassocieerde vasculopathie aandrijven.